Η Χρυσή εποχή

Posted: Ιανουαρίου 23, 2011 in ΙΣΤΟΡΙΑ
Ετικέτες:, , , , ,

Απο τον Philippus Claudius

«Οι άνθρωποι ζούσαν σαν θεοί χωρίς θλίψη της καρδιάς, ελεύθεροι από τον κόπο και τον πόνο: τα δυστυχισμένα γηρατειά δεν τους πλάκωναν. Αλλά με τα πόδια και τα χέρια έκαναν γλέντια που υπερβαίνουν τις δυνατότητες όλων των δαιμόνων. Όταν πέθαιναν, ήταν σαν να είχαν τυλιχθεί από τον ύπνο. Και η γόνιμη γη τους πρόσφερε τους καρπούς άφθονα και χωρίς όριο. Κατοικούσαν στην ευκολία και την ειρήνη στα εδάφη τους με πολλά καλά πράγματα, πλούσια κοπάδια και οι ευλογημένοι θεοί τους αγαπούσαν».

Αυτά έλεγε ο Ησίοδος πριν 2700 χρόνια περιγράφοντας το Χρυσό Γένος, τη Χρυσή Εποχή που επικρατούσε χιλιάδες χρόνια πριν τον καιρό του. Μια εποχή όπου οι άνθρωποι ήταν ευτυχισμένοι και ευδαίμονες, αγαπημένοι μεταξύ τους, χωρίς έγνοιες, χωρίς το φόβο του θανάτου. Αυτή η ουτοπική εποχή εκφράστηκε αργότερα με τον καλύτερο τρόπο στη μυθική Αρκαδία, τη βουκολική χώρα που βασίλευε ο θεός Παν, τα προβατάκια βοσκούσαν ήρεμα και οι άνθρωποι απολάμβαναν τον περίπατό τους κάτω από τη σκιά των πλατύφυλλων δέντρων και τους συνόδευε ο φλοίσβος από τα ρυάκια και το κακό δεν υπήρχε.
Η Αρκαδία είναι πράγματι έτσι ακόμα από άποψη φύσης αλλά μήπως όλα τα άλλα ήταν φούμαρα; Το κακό πάντα υπήρχε, από τη Γένεση μάλιστα βλέπουμε ότι ακόμα και στον Παράδεισο, το κακό κατάφερε να παρεισφρήσει και μετά ο Κάιν έκανε κι αυτός το εγκληματάκι του και ούτω καθεξής. Η εποχή μας σίγουρα δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως χρυσή αλλά και πάλι ποια ήταν χρυσή; Σίγουρα υπήρξαν εποχές που ήταν καλύτερες αλλά και εποχές που απείχαν παρασάγγας από το να θεωρηθούν καλές.
Οι άνθρωποι πάντα προσβλέπουν σε μια καλύτερη κοινωνία και αναπολούν το χαμένο παράδεισο που δε γνώρισαν αλλά ελπίζουν να γνωρίσουν. Ξέρετε κάτι; Τέλεια κοινωνία δεν υπάρχει. Ακόμα και σε μια κοινωνία που όλοι θα είχαμε ένα χρώμα, μια πίστη, την ίδια οικονομική επιφάνεια, πάλι θα προέκυπταν αιτίες για διενέξεις. Ο διάσημος Γερμανός φιλόσοφος Leibniz έλεγε ότι ο κόσμος μας είναι ο καλύτερος από τους κόσμους, ένας κόσμος με την καλύτερη δυνατή ισορροπία καλού και κακού, ευτυχίας και δυστυχίας.
Εφόσον μας κλήρωσε να ζήσουμε σε αυτήν την εποχή (κι αν βαριόμαστε να περιμένουμε μέχρι να μετεμψυχωθούμε σε μια καλύτερη) ας προσπαθεί ο καθένας να κάνει τη ζωή του καλύτερη, να αγωνίζεται για τα δικαιώματά του και να βρίσκει την ευτυχία όπου μπορεί, ακόμα και με πράγματα που αρκεί να απλώσει το χέρι του για να τα αποκτήσει. Θέλω να πω ότι η επίτευξη μιας καλύτερης κοινωνίας είναι εφικτή, σε αντίθεση με την επίτευξη μιας παραδεισένιας κοινωνίας, μιας Γης της Επαγγελίας και για αυτό το λόγο είναι ίσως πιο σκόπιμο να αποσκοπεί ο άνθρωπος στη βελτίωση του τώρα κι όχι να αναπολεί αναγκαστικά το παρελθόν. Κάθε πέρσι και καλύτερα, λένε όλοι. Ναι, αλλά το πέρυσι είναι το χθες και πλέον ζούμε στο σήμερα.
Ο γράφων είναι δηλωμένος λάτρης του παρελθόντος, είτε του συλλογικού είτε του προσωπικού του παρελθόντος. Αυτό δε σημαίνει όμως ότι δε θεωρώ ότι τώρα πρέπει να κοιτάμε το σήμερα (και πιθανώς το αύριο – αυτό το αφήνω για τους άλλους). Δε ζούμε σε μια Χρυσή Εποχή. Πιθανώς να ζούμε σε μια Επίχρυση εποχή, την εποχή της πλασματικής ευδαιμονίας και της εικόνας. Αρκεί να ξύσουμε την επιφάνεια, να δούμε τι υπάρχει από κάτω και να σκεφτούμε τι μπορούμε να κάνουμε με αυτό.

Σχόλια
  1. Ο/Η PHD λέει:

    ΜΙΛΗΣΕ ΜΑΣ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΛΛΕΣ 4 ΕΠΟΧΕΣ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑΣ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s