Οι πειρατές του Ινδικού Ωκεανού

Posted: Φεβρουαρίου 27, 2011 in Uncategorized

Από τον Philippus Claudius

Τα τελευταία χρόνια ο μύθος των πειρατών έχει αναβιώσει κυρίως λόγω των υπερεπιτυχημένων ταινιών «Οι πειρατές της Καραϊβικής» που έχουν καθηλώσει εκατομμύρια θεατές ανά τον κόσμο. Στις ταινίες αυτές, ξαναζωντανεύουν χαρακτήρες που δανείζονται στοιχεία από διάσημους πειρατές που άφησαν ιστορία. Ένας από αυτούς ήταν ο Edward Teach, ο λεγόμενος Μαυρογένης που πέθανε στα 1718 σε μια συμπλοκή αλλά άφησε πίσω του το μύθο ενός από τους διασημότερους πειρατές. Ο Μαυρογένης συντηρούσε το μύθο του με την ιδιόμορφη εμφάνισή του. Είχε μακριά μαύρα γένια τα οποία έδενε σε πλεξίδες και στόλιζε με κορδέλες. Για να κάνει το επιβλητικό του λουκ πιο έντονο, άναβε φυτίλια κανονιών και τα έβαζε να εξέχουν από το καπέλο του ή τα έχωνε μέσα στα πυκνά γένια του έτσι ώστε ο καπνός να σχηματίζει ένα τρομακτικό κύκλο γύρω από το κεφάλι του και να φοβίζει τους αντιπάλους του.

Η πειρατεία δεν ήταν πάντοτε παράνομη – υπήρχαν πειρατές που δρούσαν υπό την προστασία των βασιλιάδων –  αν και μέχρι το 1830 είχε κηρυχθεί παράνομη σε ολόκληρο σχεδόν τον κόσμο. Η χρυσή εποχή της ήταν από το 1650 ως το 1730, καθώς η ισπανική στρατιωτική δύναμη έχανε την παντοκρατορία της και η Αγγλία, η Γαλλία και η Ολλανδία ήταν πλέον οι νέες υπερδυνάμεις. Οι ωκεανοί ήταν πλέον οι νέοι δρόμοι του εμπορίου και οι πειρατές δεν έχαναν την ευκαιρία να επιτεθούν στα φορτωμένα με αμύθητα πλούτη καράβια που διέπλεαν τις θάλασσες.

Όμως η πειρατεία ζει και βασιλεύει. Ίσως τώρα οι πειρατές δεν υψώνουν μαύρες σημαίες με νεκροκεφαλές αλλά πολλά μέρη του κόσμου έχουν εξελιχθεί σε πειρατικούς παραδείσους. Στην κόκκινη ζώνη βρίσκεται η Σομαλία, όπου ένα φαινομενικά αθώο  αλιευτικό, που εκπέμπει σήμα κινδύνου, μπορεί να κρύβει μια ομάδα ένοπλων «πειρατών». Στο πρόσφατο  παρελθόν οι σύγχρονοι κουρσάροι αυτής της περιοχής είχαν απαγάγει ολόκληρα πλοία, με το πλήρωμα και το φορτίο τους, απαιτώντας λύτρα για να τα απελευθερώσουν.  Έχουν καταγραφεί περιπτώσεις να καλεί σε βοήθεια αλιευτικό ακόμα και σε απόσταση 390 ναυτικών μιλίων από τις ακτές. Φαίνεται ότι οι πειρατές κινούνται με κάποιο μεγάλο πλοίο για να μπορούν να ανοίγονται τόσο μακριά και στη συνέχεια χρησιμοποιούν το αλιευτικό για να χτυπήσουν τον στόχο τους.

Τι οδήγησε όμως τους Σομαλούς να γίνουν πειρατές; Σίγουρα όχι η παρακολούθηση των ταινιών που παρουσιάζουν γοητευτικό το επάγγελμα αυτό. Η αναρχία που επικρατεί μετά την κατάρρευση της κεντρικής κυβέρνησης το 1991 σε συνδυασμό με τη θέση της στο Κέρας της Αφρικής, έχει καταστήσει τη Σομαλία ιδανικό προορισμό για πολλές ευρωπαϊκές αλιευτικές εταιρίες. Υπερσύγχρονα πλοία εισέρχονται παράνομα στα αφύλακτα σομαλικά χωρικά ύδατα και απομυζούν το θαλάσσιο πλούτο της χώρας, αποκομίζοντας κέρδη άνω των 300 εκατομμυρίων δολαρίων ετησίως και οδηγώντας σε απόγνωση τους ντόπιους ψαράδες. Ακόμα χειρότερα, δυτικές εταιρίες επεξεργασίας αποβλήτων χρησιμοποιούσαν τα νερά της Σομαλίας επί μια δεκαετία για να ποντίζουν πυρηνικά, βιομηχανικά και νοσοκομειακά απόβλητα, κάτι που επιβεβαιωνόταν και από τις αρμόδιες υπηρεσίες του ΟΗΕ. Η χειροπιαστή απόδειξη ήλθε μετά το σεισμό της 26ης Δεκεμβρίου 2004, όταν το τσουνάμι ξέβρασε ολόκληρα κοντέινερ με βαρέλια αποβλήτων. Μαρτυράται ότι χιλιάδες άνθρωποι ασθένησαν και τριακόσιοι πέθαναν από την επαφή με τα βαρέλια

Τη δεκαετία του 1980 η αλιεία στη Σομαλία πήγαινε ικανοποιητικά αλλά το ξέσπασμα του εμφυλίου πολέμου, ο ερχομός των ξένων εταιρειών που κλέβουν το απόθεμα της χώρας σε ψάρια αλλά και τα απόβλητα που ξέκαναν τα εναπομείναντα ψάρια οδήγησαν τους ψαράδες να πάρουν τα όπλα για να προστατέψουν τους πόρους τους. Με κατά κεφαλήν εισόδημα 600 δολάρια το χρόνο και εκατομμύρια Σομαλούς να ζουν με ανθρωπιστική βοήθεια, το επάγγελμα του πειρατή είναι απίστευτα δημοφιλές μιας και τους καθιστά κοινωνική ελίτ, με χρήματα, σπίτια και όμορφες γυναίκες. Βέβαια, η πειρατεία έχει και παράπλευρες απώλειες όπως μειωμένα έσοδα για την Αίγυπτο καθώς λιγότερα πλοία περνούν από τη διώρυγα του Σουέζ, λιγότερος τουρισμός για τις Σεϋχέλλες και μείωση του εμπορίου στην Κένυα.

Στην περίπτωση των Σομαλών πειρατών αποδεικνύεται για άλλη μια φορά ότι εύκολοι χαρακτηρισμοί όπως στυγνοί εγκληματίες, αδίστακτοι ληστές και αχόρταγοι άρπαγες χρειάζονται βαθύτερη ανάλυση. Αυτό που χρειάζεται κυριως είναι μια κυβέρνηση ενότητας στη Σομαλία που θα φέρει τη σταθερότητα και την οικονομική άνοδο ώστε να μην υπάρχει πλέον λόγος ύπαρξης της πειρατείας.

 

Σχόλια
  1. Ο/Η vivicapp λέει:

    Είσαι πολύ ρομαντικός. Τίποτα δε θα γίνει με οποιαδήποτε κυβέρνηση στη Σομαλία όσο η δύση θα μπορεί να βγάζει τα κέρατά της από αυτούς. Να είσαι σίγουρος ότι και πάλι κερδισμένοι είναι οι δυτικοί (που να μη σώσουν πια με τα λεφτά τους μέσα!) όσο καράβια και να τους απαγάγουν. Και η κατάσταση συντηρείται επί τούτου. Δε θα δούμε λύση στο δικό μας λάιφτάιμ!!

  2. Ο/Η ioanna λέει:

    Ωραία μας τα λες (αν και αυτή τι φορά σου πήρε λίγο παραπάνω, 6 παράγραφοι, κουράστηκα να διαβάζω!!!) αλλά θα συμφωνήσω με τον/την vivicapp! Not in this life time, for sure!!! Εύχομαι να μην γίνουμε και ‘μείς «πειρατές» σε λίγο καιρό, γιατί το κατά κεφαλήν εισόδημα συρρικνώνεται μέρα με τη μέρα.

    • Ο/Η eternalcycle7 λέει:

      Μη νομίζετε ότι είμαι περισσοτερο ρομαντικός από όσο πρέπει. Ρεαλιστής και ορθολογιστής είμαι αλλά έτσι που πανε τα πράγματα διεθνώς το ρίχνεις κ λίγο στην ελπίδα γιατί τα πράγματα δε φτιάχνουν.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s