ΔΙΕΣΤΡΑΜΜΕΝΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ: ΕΡΙΣ-ΑΡΠΥΙΕΣ (the Bad Girls)

Posted: Σεπτεμβρίου 10, 2011 in Uncategorized
Ετικέτες: , , , , , , , , , , ,

Σήμερα θα ασχοληθούμε με τα Κακά Κορίτσια.

ΕΡΙΣ: Κόρη της Νύκτας, θεά της ζήλειας, της διχόνοιας, του  τσακωμού και του ξεμαλλιάσματος. Αυτή ή καλόγρια παριστανόταν συχνά να κουτσαίνει ή να καμπουριάζει (ήταν κι ωραία κοπέλα). Παιδιά της ήταν ο Πόνος, η Λήθη, η Άτη (απάτη), ο Λοιμός, οι Μάχες, ο Φόνος και η Δυσνομία (η οικογένεια Άνταμς). Όταν οι θεοί δεν την κάλεσαν στο κοσμικό γεγονός της χρονιάς, δηλαδή στο γάμο της Θέτιδος με τον Πηλέα (των γονιών του Αχιλλέα), αυτή έξαλλη άφησε να κυλήσει στο στη δεξίωση ένα χρυσό μήλο με την επιγραφή «τη καλλίστη», δηλαδή στην καλύτερη. Αυτό ήταν το διάσημο Μήλον της Έριδος. Φυσικό ήταν οι θεές Αθηνά, Ήρα και Αφροδίτη να μαλλιοτραβηχτούν διεκδικώντας το μήλο (Μπορεί να ήταν θεές αλλά ήταν και κατίνες). Επελέγη τότε ο πρίγκηψ Πάρις για να διαλέξει ποια θα πάρει το μήλο. Στα καλλιστεία που ακολούθησαν, η Αθηνά, εκτός του ότι δήλωσε ότι θέλει να βοηθήσει τα φτωχά παιδιά του Τρίτου κόσμου, έταξε στον Πάρι ότι θα τον έκανε το σοφότερο άνθρωπο επί γης. Η Ήρα του έταξε απίστευτη σωματική δύναμη (κι ένα οικόπεδο στα Καμένα Βούρλα). Η Αφροδίτη όμως, μεγάλη πουτάνα, του έταξε την ομορφότερη γυναίκα του κόσμου, την Ωραία Ελένη. Εννοείται ότι νικήτρια (Μις Φιρίκι) στέφθηκε η Αφροδίτη, μετά ο Πάρις έκλεψε την Ωραία Ελένη κι έτσι ξεκίνησε ο Τρωικός Πόλεμος. Ηθικό δίδαγμα: Κι εμένα δε με καλούν σε όλα τα πάρτυ, αλλά δεν κάνω κι έτσι.

ΑΡΠΥΙΕΣ: Θηλυκά τέρατα, αδελφές της αγγελιαφόρου των θεών Ίριδας. Ήταν προσωποποιήσεις του θυελλώδους ανέμου. Τα ονόματά τους ήταν Ποδάργη (όχι Ποδάγρα), Αελλώ (όπως το σινεμά) και Κελαινώ.  Τα τέρατα αυτά είχαν τη μορφή πουλιών με κεφάλι γυναίκας και σε αντίθεση με την αδελφή τους Ίριδα αυτές θεωρούνταν αγγελιαφόροι του Άδη (όπως τα ταχυδρομικά περιστέρια αλλά στο πιο Τσάκι, η κούκλα του Σατανά). Οι Άρπυιες υποτίθεται ότι άρπαζαν τα παιδιά και τις ψυχές των ανθρώπων. Για το λόγο αυτό τις απεικόνιζαν επάνω στους τάφους να κρατούν στα νύχια τους την ψυχή του νεκρού (Σκιάχτηκα).  Στον πιο διάσημο μύθο τους οι Άρπυιες υπήρξαν τιμωροί του Φινέα στη Βιθυνία της Θράκης. Ο μάντης Φινέας είχε τυφλωθεί από τον Δία επειδή απεκάλυπτε τις προθέσεις του στους ανθρώπους (τσάτσος), και έτσι ο Δίας του έστειλε τις Άρπυιες, που του άρπαζαν την τροφή ή τη λέρωναν με τις κουτσουλιές τους, ώστε ο Φινέας να είναι πάντα πεινασμένος (φανταστείτε να έχετε την πίτσα μπροστά σας και να τη χέσει ένα περιστέρι). Απ’αυτό το βάσανο τον έσωσαν δύο Αργοναύτες, ο Κάλαϊς κι ο Ζήτης, που κυνήγησαν τις κίσσες (είδαν κι απόειδαν με την ξώβεργα και τις πήραν στο κατόπι με το τουφέκι). Θα τις σκότωναν (Άρπυια στη γάστρα έχετε φάει; Λουκούμι!) αλλά τελικά έγινε κάποιο είδος συμβιβασμού: με τη μεσολάβηση της Ίριδας (αδερφούλα μας!), γλίτωσαν τη ζωή τους αλλά υποσχέθηκαν να επιστρέψουν στη σπηλιά τους και να μην ξαναχέσουν στο φαϊ του κόσμου.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s